บทความวิชาการ

ชื่อเรื่อง
การพัฒนาทักษะด้านการเต้นแบบผสมผสาน ด้วยการเรียนการสอนโดยใช้กระบวนการแบบทำซ้ำ ในวิชาศิลปะการแสดง

ความเป็นมาและความสำคัญของปัญหา
การเต้นโมเดิร์นดานซ์ เป็นการเต้นที่มีความเป็นสมัยใหม่และหลากหลายกว่าบัลเล่ย์ เนื่องจากผู้สร้างสรรค์นั้นได้ตั้งแนวคิดการเต้นชนิดนี้ให้แหวกแนวและหลุดจากความเป็นแบบแผนของบัลเล่ย์การเต้นโมเดิร์นดานซ์จึงปราศจากไร้ซึ่งแบบแผนที่มาเป็นข้อกำหนดขอบเขตในการสร้างแนวคิด การออกแบบท่าทางต่างๆตลอดจนถึงเรื่องจังหวะและทำนองประกอบการแสดง สามารถกล่าวได้ว่าโมเดิร์นดานซ์เป็นการเต้น ที่มีความเป็นเอกภาพในตัวเองของศิลปินผู้สร้างสรรค์ ได้อย่างชัดเจนมากที่สุด การเต้นโมเดิร์นดานซ์เกิดขึ้นมาไม่นาน ก็กลายเป็นที่ยอมรับกันอย่างกว้างขวาง ตลอดจนมีการพัฒนาที่ปรับเปลี่ยนไปอย่างไม่หยุดยั้ง จึงทำให้การพัฒนาทักษะด้านการเต้นแบบผสมผสาน ด้วยการเรียนการสอนโดยใช้กระบวนการแบบทำซ้ำ ในวิชาศิลปะการแสดงซึ้งเป็นปัญหาในการเรียนการสอน ปัญหาของผู้เรียนที่สำคัญก็คือ ผู้เรียนนั้นไม่มีความรู้และความเข้าใจในการเต้นแนวโมเดิร์นดานซ์
จากเหตุผลและสภาพปัญหาดังกล่าวผู้วิจัยจึงกำหนดวิจัยเรื่องนี้เพื่อนำผลการวิจัยมาใช้ปรับปรุงการเรียนการสอนในวิชาศิลปะการแสดง โรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา อันเป็นความก้าวหน้าทางการเรียนการสอนและพัฒนาผู้เรียนให้มีประสิทธิภาพสืบไป
วัตถุประสงค์ของการวิจัยคือ

1.เพื่อศึกษาทักษะการเต้นแบบผสมผสาน
2.เพื่อพัฒนาทักษะการเต้นแบบผสมผสานก่อนเรียน-หลังเรียน
3.เพื่อเปรียบเทียบการพัฒนาทักษะการเต้นแบบผสมผสานของนักเรียนโรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์
จังหวัดฉะเชิงเทรา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5/4
ขอบเขตการวิจัย
ขอบเขตของประชากร
1.ขนาดของกลุ่มตัวอย่างนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 / 4 จำนวน 10 คน ดังนี้
-แบ่งเป็นผู้ชาย กลุ่ม 5 คน
-แบ่งเป็นกลุ่มผู้หญิง 5 คน
2.เวลาการทำวิจัย เดือน พฤศจิกายน ถึง เดือน มกราคม 2552





นิยามศัพท์เฉพาะ
ผู้วิจัยได้กล่าวไว้ 2 หัวข้อใหญ่ ๆ
1. การเต้นแบบผสมผสานหรือโมเดิร์นดานซ์ เป็นการเต้นที่มีความเป็นสมัยใหม่และหลากหลายกว่าบัลเล่ย์ เนื่องจากผู้สร้างสรรค์นั้นได้ตั้งแนวคิดการเต้นชนิดนี้ให้แหวกแนวและหลุดจากความเป็นแบบแผนของบัลเล่ย์การเต้นโมเดิร์นดานซ์จึงปราศจากไร้ซึ่งแบบแผนที่มาเป็นข้อกำหนดขอบเขตในการสร้างแนวคิด การออกแบบท่าทางต่างๆตลอดจนถึงเรื่องจังหวะและทำนองประกอบการแสดง สามารถกล่าวได้ว่าโมเดิร์นดานซ์เป็นการเต้น ที่มีความเป็นเอกภาพในตัวเองของศิลปินผู้สร้างสรรค์ ได้อย่างชัดเจนมากที่สุด

2 กระบวนการทำซ้ำ หมายถึง การทำซ้ำ เป็นกระบวนการประมวลผลคำสั่งหรือกลุ่มคำสั่งซ้ำ ๆ จนกระทั่ง ตรงกับ เงื่อนไขที่กำหนดโปรแกรมจึงจะจบออกจากกระบวนการทำซ้ำเพื่อทำงานตามคำสั่งอื่นต่อไป
ประโยชน์ที่คาดว่าจะได้รับ
การวิจัยครั้งนี้ จะทำให้ทราบถึงการพัฒนาทักษะการเต้นแบบผสมผสานของนักเรียนโรงเรียนเบญจมราชรังสฤษฎิ์ จังหวัดฉะเชิงเทรา ชั้นมัธยมศึกษาปีที่5/4 อันจะเป็นแนวทางในการเพิ่มประสิทธิภาพในการเรียนวิชาศิลปะการแสดง(โมเดิร์นดานซ์) ได้อย่างสมบูรณ์แบบ
ตัวแปรที่ศึกษา ตัวแปรที่นำมาศึกษาในครั้งนี้ ได้แก่
ตัวแปรต้น
1 . แบบฝึกการเต้นแบบพื้นฐานการเต้นแบบ Cross Legs
2.เพศ
1.ชาย
2.หญิง
3.ขนาดของกลุ่มตัวอย่างนักเรียนชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 5 / 4 จำนวน 20 คน ดังนี้
-แบ่งเป็นผู้ชาย กลุ่ม 10 คน
-แบ่งเป็นกลุ่มผู้หญิง 10 คน
ตัวแปรตาม
นักเรียนมีประสิทธิภาพในการเต้นแบบผสมผสาน จากแบบฝึกหัดพื้นฐานและใช้ประโยชน์ได้อย่างมีประสิทธิภาพ